شماره ۱۶۳۷ - گر هوس بردم به رویت چشم خود بر دوختن

گر هوس بردم به رویت چشم خود بر دوختن
چشم کین توز تو نیکو داند این کین توختن ۱

گر بدوزی دیده از تیرم که در رویم مبین
هم به رویت گر ز رویت دیده دانم دوختن ۲

می خورم دود چراغ دل همه شب تا به روز
هم نمی آرم خطی از لوح صبر آموختن ۳

بر من دلسوخته همسایه هم ناید گهی
جز به آتش خواستن یا خود چراغ آفروختن ۴

گر تو نظاره کنی، باید مرا آتش زدن
و اندک اندک پیش تو، بل ذره ذره سوختن ۵

وه چه خوش آید از تو این قدر گفتن به ناز
« بنده خسرو را که بفروشم، ولی نفروختن » ۶