شماره ۱۶۵۰ - ای جان من آویزان از بند قبای تو

ای جان من آویزان از بند قبای تو
بیچاره دلم خون شد در عهد وفای تو ۱

افتاده نخواهم بود، الا به درت زین پس
گر خاک شوم باری زیر کف پای تو ۲

گفتی که بدین زاری از بهر که می میری
والله که برای تو، بالله که برای تو ۳

یارب، نفسی باشد کز عشق امان یابم
و آسوده بخسپم شب ایمن ز بلای تو ۴

جان تیغ ترا دادم از شرم رخت مردم
زیرا به از این باید تعظیم جفای تو ۵

یار دگرم گویی، وز آه نمی ترسی
یعنی که کسی دیگر، آنگاه بجای تو؟ ۶

هر چند که شد خسرو سلطان سخنگویان
از بهر یکی بوسه هم هست گدای تو ۷