هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر درد دوری از معشوق و توصیف زیباییهای اوست. شاعر از فراق گل و نالههای مرغ چمن میگوید، از موی بناگوش و طرههای معشوق شکوه میکند و از بوی خوش او سخن میراند. در نهایت، شاعر با اشاره به شکستن توبه خسرو، از مستی و عشق میسراید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'شکستن توبه' و 'مستی' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۱۶۵۲ - از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو
از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو
اندوه فراق گل از مرغ چمن بشنو ۱
زان موی بناگوشت هر کسی گله ای دارد
آن طره به یک سو نه از گوش، سخن بشنو ۲
نافه همه بوی خوش از بوی تو می دزدد
غمازی آن دزدی از مشک ختن بشنو ۳
با این همه نیکویی اندر حق مسکینان
مشنو سخن بدگو، گفت بد من بشنو ۴
از باد هوایت دل صد جان بدرید، این خود
بشکفت گلی دیگر، ای غنچه دهن، بشنو ۵
تو جان منی و من دور از تو همی میرم
ای جان جدا مانده، آخر غم تن بشنو ۶
بشکست می لعلت چون توبه خسرو را
اکنون صفت مستی زان توبه شکن بشنو ۷
اندوه فراق گل از مرغ چمن بشنو ۱
زان موی بناگوشت هر کسی گله ای دارد
آن طره به یک سو نه از گوش، سخن بشنو ۲
نافه همه بوی خوش از بوی تو می دزدد
غمازی آن دزدی از مشک ختن بشنو ۳
با این همه نیکویی اندر حق مسکینان
مشنو سخن بدگو، گفت بد من بشنو ۴
از باد هوایت دل صد جان بدرید، این خود
بشکفت گلی دیگر، ای غنچه دهن، بشنو ۵
تو جان منی و من دور از تو همی میرم
ای جان جدا مانده، آخر غم تن بشنو ۶
بشکست می لعلت چون توبه خسرو را
اکنون صفت مستی زان توبه شکن بشنو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۵۱ - آن کیست که می آید صد لشکر دل با او
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵۳ - ای رهزن عشاق، چه عیار کسی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.