هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، توصیفی زیبا از معشوق و تأثیرات عشق او بر جان و دل عاشق است. شاعر با تصاویر زیبا مانند غالیه گرد ماه، شمع آراسته، و آیینه روایت‌گر عشق و زیبایی معشوق است. تأثیر معشوق بر عاشق چنان است که جان او را تازه می‌کند و دردهایش را می‌زداید. همچنین، شعر به مفاهیمی مانند فداکاری عاشقان، گذر زمان، و تحول درونی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات آن ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۱۷۱۷ - ای غالیه گرد ماه سوده

ای غالیه گرد ماه سوده
آراسته شمع را زدوده ۱

برداشته نسخه ای ز خورشید
آیینه که روی تو نموده ۲

یک خنده ز لعل شکرینت
زنگار هزار دل زدوده ۳

جان تازه شود ز گرد خنگت
کان خاک مفرحی ست سوده ۴

هر روز به کوی تو جوانان
جان کاشته و جگر دروده ۵

هر روز به دیدن رخ تو
جان داده و عمر تو فزوده ۶

بیگانه شد آن کسی که بوده ست
وقتی به دل خراب بوده ۷

هر شب دل من حدیث دردت
هم گفته و هم ز خود شنوده ۸

کس در غم تو نداده پندم
جز آنکه غمی نیازموده ۹

بسته به عطای او دل خویش
خسرو که میان خون غنوده ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۱۶ - ای دهلی و ای بتان ساده
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱۸ - ای حسن، تو آفت زمانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.