هوش مصنوعی:
متن شعری است که در آن شاعر از عشق و درد دل خود سخن میگوید. او از توصیف معشوق، رنجهای عشق و تأثیرات آن بر روح و جسم خود میگوید. همچنین، از عناصر طبیعی مانند باد، صبح، کوه و خاک برای بیان احساساتش استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر ادبی دارند که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۷۲۵ - دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه
دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه
مشک فشانده بر قبا غالیه سوده بر کله ۱
بس که دو دیده سیه بر کف پای سودمش
گشت سفید چشم من شد کف پای او سیه ۲
دست گرفتمش که دل حامل درد شد ببین
گر چه گرفته حامله بر طبق سفید مه ۳
کوه غم است بر دلم، کاه شده ز غم تنم
پیش تو می کشم بگیر آنچه که هست کوه و که ۴
روی نماست چشم من خاک در تو اندرو
آب چو با صفا بود خاک بینمش به ته ۵
این دل کور بیشتر بر زنخت گذر کند
مرگ به خنده در شود کور چو بگذرد به چه ۶
عارض گندمین تو هست گزیدنم هوس
گر ز بهشت روی خود افگینم بدین گنه ۷
بوده ام اندر این سخن صبح رسید از افق
ساخت به طره ماه من طره صبح را هبه ۸
مشک فشانده بر قبا غالیه سوده بر کله ۱
بس که دو دیده سیه بر کف پای سودمش
گشت سفید چشم من شد کف پای او سیه ۲
دست گرفتمش که دل حامل درد شد ببین
گر چه گرفته حامله بر طبق سفید مه ۳
کوه غم است بر دلم، کاه شده ز غم تنم
پیش تو می کشم بگیر آنچه که هست کوه و که ۴
روی نماست چشم من خاک در تو اندرو
آب چو با صفا بود خاک بینمش به ته ۵
این دل کور بیشتر بر زنخت گذر کند
مرگ به خنده در شود کور چو بگذرد به چه ۶
عارض گندمین تو هست گزیدنم هوس
گر ز بهشت روی خود افگینم بدین گنه ۷
بوده ام اندر این سخن صبح رسید از افق
ساخت به طره ماه من طره صبح را هبه ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲۴ - ای غمزه خون ریز تو خونم به افسون ریخته
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲۶ - گر کنی گشت چمن با شوخ و با شنگی دو سه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.