شماره ۱۷۴۲ - مهر تو در دل من مانند جان نشسته

مهر تو در دل من مانند جان نشسته
همچون منت به هر سو صد ناتوان نشسته ۱

من با دو چشم گریان پیوسته در فراقت
تو شادمان و خرم با دیگران نشسته ۲

گر خون چکد ز دیده زین غصه جای آنست
تا کی توانت دیدن با این و آن نشسته ۳

یک شب به کلبه ما گر بگذری ببینی
گرد فراق و محنت بر خان و مان نشسته ۴

بخرام سوی گلشن، تا هر طرف ببینی
بلبل ز شوق رویت ناله کنان نشسته ۵

آیا بود که بینم روزی به کام خویشت
از دشمنان بریده با دوستان نشسته ۶

از گرد ره، نگارا، عمری ست تا که خسرو
از بهر پای بوست بر آستان نشسته ۷