شماره ۱۷۵۹ - ای رخت شمع حسن برکرده

ای رخت شمع حسن برکرده
شب عشاق را سحر کرده ۱

مه به زلف تو گم شده، خود را
می بجوید چراغ بر کرده ۲

لب تو بر شکر نهاده خراج
چشم تو اندکی نظر کرده ۳

تن من نی شد و خیال لبت
بند بندم چو نیشکر کرده ۴

عکس دندان تو به طرف دهن
قطره اشک را سحر کرده ۵

پختگی دلم که پر خون است
دمبدم از غم تو سر کرده ۶

بی خبر کرد ناله گوش مرا
لیک گوش ترا خبر کرده ۷

بینمت یک شبی به خانه خویش
چو مهی سر به عقده در کرده ۸

تو چو آب حیات بر سر من
من به پای تو دیده تر کرده ۹

خسرو اندر میانت پیچیده
موی را خم ز مو کمر کرده ۱۰