شماره ۱۷۷۴ - هر روز کافتاب برآرد زبانه ای

هر روز کافتاب برآرد زبانه ای
بیرون جهم ز کلبه غم عاشقانه ای ۱

نظاره بر رخ تو کنم گر ببینمت
باری ز چاوشان بخورم تازیانه ای ۲

از دوستی تو به سر کوی تو نماند
ناشسته ز آب دیده من آستانه ای ۳

افتاده راه من به دل و گنج معرفت
گشت از خیال سیمبران دردخانه ای ۴

سوز درون کز او جگر من کباب شد
بیرون جهد ز هر ته مویی زبانه ای ۵

مردن به کوی تو هوسم می کند، ولی
یابم اگر چو دیدن رویت بهانه ای ۶

بیداریم بکشت که هر روز ازین خمار
باشیم گه خراب چو مست شبانه ای ۷

خوابم نماند بو که رسد خواب آخرم
آغاز کن ز لازمه من فسانه ای ۸

خسرو مرو به باغ که از ناله تو دی
مرغان نخورده اند به گلنار دانه ای ۹