شماره ۱۷۹۱ - تو شوخ هر کجا لب خندان گشوده ای

تو شوخ هر کجا لب خندان گشوده ای
از دل بسی گره که به دندان گشوده ای ۱

آب حیات می رودت در سخن که لب
گویی ره آب چشمه حیوان گشوده ای ۲

ما چون زییم بیش که از بهر جان ما
مستی و خوی چکان و گریبان گشوده ای ۳

هست از برای کینه ما خط کشیدنت
مضمون نهان مدار که عنوان گشوده ای ۴

فریاد رس مرا و ز فریاد وارهانش
خسرو که هر شبی ز وی افغان گشوده ای ۵