هوش مصنوعی:
متن بالا مجموعهای از ابیات عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند خودشناسی، عشق، انتظار و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد به درون خود بنگرد، از ناله و شکوه بپرهیزد و به جای امید بستن به ناامیدیها، به رهایی بیندیشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات مانند «بمیر ای مرغ تشنه در بیابان» ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشند تا برای سنین پایینتر قابل فهم شوند.
شماره ۱۷۹۳ - تو با آن رو بگو مه را، چه باشی؟
تو با آن رو بگو مه را، چه باشی؟
تو با آن رخ بگو شه را، چه باشی؟ ۱
ببین آیینه و خود را صفت کن
حدیث زهره و مه را چه باشی ۲
دلا، زینسان چه می نالی در آن کوی؟
گدایان شبانگه را چه باشی ۳
بمیر ای مرغ تشنه در بیابان
امید ابر ناگه را چه باشی ۴
چه سویت، خسروا، دارد جدا گوش
به کویش ناله و وه را چه باشی ۵
تو با آن رخ بگو شه را، چه باشی؟ ۱
ببین آیینه و خود را صفت کن
حدیث زهره و مه را چه باشی ۲
دلا، زینسان چه می نالی در آن کوی؟
گدایان شبانگه را چه باشی ۳
بمیر ای مرغ تشنه در بیابان
امید ابر ناگه را چه باشی ۴
چه سویت، خسروا، دارد جدا گوش
به کویش ناله و وه را چه باشی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۹۲ - آن دل خراب شد که تو آباد دیده ای
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹۴ - چه بد کردیم کز ما برشکستی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
