هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق و مفاهیم عمیق عرفانی میپردازد. در آن از شراب، خواب، غمزه، خط و خال، آب حیات و دیگر نمادهای شعر کلاسیک فارسی استفاده شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین برخی از اشارات عاشقانه و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۸۱۵ - بر لب اثر شراب داری
بر لب اثر شراب داری
وز غمزه خیال خواب داری ۱
شب خسپی و ما کنیم فریاد
آگه نشوی، چه خواب داری؟ ۲
نارسته ز پوست می نماید
خطت که ز مشک ناب داری ۳
در آب حیات غرقه شد خضر
زان سبزه که زیر آب داری ۴
تری خطت بجای خویش است
هر چند بر آفتاب داری ۵
لب از تو و دل ز من، خوشی کن
چون هم می و هم کباب داری ۶
خون ریز که گر بپرسدت کس
در هر مژه صد جواب داری ۷
گفتی کنمت به غمزه بسمل
بسم الله اگر شتاب داری ۸
گر کشتنی است بنده خسرو
بیهوده چه در عذاب داری؟ ۹
وز غمزه خیال خواب داری ۱
شب خسپی و ما کنیم فریاد
آگه نشوی، چه خواب داری؟ ۲
نارسته ز پوست می نماید
خطت که ز مشک ناب داری ۳
در آب حیات غرقه شد خضر
زان سبزه که زیر آب داری ۴
تری خطت بجای خویش است
هر چند بر آفتاب داری ۵
لب از تو و دل ز من، خوشی کن
چون هم می و هم کباب داری ۶
خون ریز که گر بپرسدت کس
در هر مژه صد جواب داری ۷
گفتی کنمت به غمزه بسمل
بسم الله اگر شتاب داری ۸
گر کشتنی است بنده خسرو
بیهوده چه در عذاب داری؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۱۴ - دیوانه شدم ز یار بدخوی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۱۶ - جانا، تو زغم خبر نداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.