شماره ۱۸۱۸ - ای برده دلم به دلستانی

ای برده دلم به دلستانی
هم جان منی و هم جهانی ۱

جان می رودم برون و غم نیست
غم زانست که در میان جانی ۲

دود از دل عاشقان برآرد
حسن تو ز آتش جوانی ۳

از سوز غم تو برنخیزم
با آنکه بر آتشم نشانی ۴

بگشای دهان خویش تا دست
شوییم ز آب زندگانی ۵

هر شب منم و خیال زلفت
شبهای دراز و پاسبانی ۶

من خواهم داد جان به عشقت
هر چند تو قدر آن ندانی ۷

از دوستی تو ناتوانم
ای دوست، ببر اگر توانی ۸

خسرو که بمرد، زنده گردد
گر دم دهدش مسیح ثانی ۹