هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر شاعر میپردازد. شاعر از دیدن معشوق و اثرات آن بر خود سخن میگوید و با استفاده از استعارههایی مانند آینه، لعل، و شکر، زیباییهای معشوق را توصیف میکند. همچنین، تناقضهایی مانند خودبینی و انکار آن را مطرح میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۸۳۹ - هر زمانی از کرشمه خویشتن بینی کنی
هر زمانی از کرشمه خویشتن بینی کنی
چند کافر کیش باشی، چند بی دینی کنی؟ ۱
صورت چین نایدت از هیچ رویی در نظر
با چنان رو گر نظر در صورت چینی کنی ۲
آینه کو تا ببینی و ببوسی لعل خویش
وز دهان خویشتن هر دم شکرچینی کنی ۳
گر به روی زهره گردون کنی دندان سفید
بر شرف جای مهت گویی که پروینی کنی ۴
آینه بینی و پس گویی که من خود بین نیم
چون ببینی آینه، ناچار خودبینی کنی ۵
گویی اندر گیسوی مشکین من مسکین شوی
گر همان سودا نبینی، بر که مسکینی کنی ۶
مست حسنی و ز خوی بد تویی نقل ترش
جان خسرو هست، اگر رغبت به شیرینی کنی ۷
چند کافر کیش باشی، چند بی دینی کنی؟ ۱
صورت چین نایدت از هیچ رویی در نظر
با چنان رو گر نظر در صورت چینی کنی ۲
آینه کو تا ببینی و ببوسی لعل خویش
وز دهان خویشتن هر دم شکرچینی کنی ۳
گر به روی زهره گردون کنی دندان سفید
بر شرف جای مهت گویی که پروینی کنی ۴
آینه بینی و پس گویی که من خود بین نیم
چون ببینی آینه، ناچار خودبینی کنی ۵
گویی اندر گیسوی مشکین من مسکین شوی
گر همان سودا نبینی، بر که مسکینی کنی ۶
مست حسنی و ز خوی بد تویی نقل ترش
جان خسرو هست، اگر رغبت به شیرینی کنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۳۸ - ای پریوش، هر چه رسم مردمی کم می کنی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۴۰ - چتر عنبروش کن از گیسو که سلطان منی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.