خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او از معشوقی می‌نالد که با وجود داشتن لبخندهای شیرین و بوسه‌های گرم، به رنج‌های او بی‌توجه است. شاعر از تنهایی، گریه‌های خونین و بی‌عدالتی در عشق شکایت دارد و در نهایت، از روش‌های متناقض معشوق در برخورد با عاشقان سؤال می‌پرسد.

رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و رنج‌های عاطفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'گریه‌ی خونین' ممکن است برای مخاطبان جوان تر سنگین باشد.

می به جام ار چه زخون من مسکین داری
نوش بادت که شکرخنده شیرین داری

دو حیات است ز یک خنده تو عاشق را
زانکه در حقه یک خنده دو پروین داری

زان لب ساده گرم بوسه ببخشی، کم ازآنک
نظری جانب این گریه رنگین داری

پیش صوفی گذرو، گریه خونین، فرمای
تا به خون دست بشوید دلش از دین داری

نگری در من و چون من نگرم برشکنی
این چه فتنه ست که بهر من مسکین داری

خار در بستر تنهاییم افگند فراق
زان چه سودم که تو آن بر گل و نسرین داری؟

همه را زنده کنی و بکشی خسرو را
جان من این چه طریق است و چه آیین داری؟

«امیرخسرو دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir