شماره ۱۸۵۱ - گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی
جور از حد نبری، حد جفا بشناسی ۱

من جز از تو نشناسم به حق خدمت تو
تو نه آنی که حق خدمت ما بشناسی ۲

تو که از کبر و منی می نشناسی خود را
من مسکین گدا را کجا بشناسی ۳

ز فراقت ز ضعیفی همه خلقم بشناخت
ور تو بینی نه همانا که مرا بشناسی ۴

بسته موی توام، ور به تنم در نگری
موی در موی کنی فرق و مرا بشناسی ۵

برده ای صد دل و زنهار که نیکو داری
که دلم زان همه دلها، صنما، بشناسی ۶

از درون سوختگی دارد و از بیرون داغ
این نشان بهر همان است که تا بشناسی ۷

چون درون جگرم جای گرفتی زنهار
چون بریزی نمکی از لب و جا بشناسی ۸