خلاصه و ردهبندی سنی
14+
این شعر از خسرو دهلوی، شاعر فارسیزبان، است که در آن شاعر با خطاب به باد، از حرکت و جهت آن سوال میکند. باد به عنوان نمادی از جریان زندگی و عشق، با بوی گلها و شکوفهها همراه است و شاعر از آن میپرسد که به دنبال چه کسی یا چه چیزی میرود. شعر پر از تصاویر شاعرانه و استعارههای زیبا است که نشاندهندهی عشق، طبیعت و جستجوی معنا در زندگی است.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانهی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۸۷۰ - ای باد باز بر سر کوی که می روی؟
ای باد باز بر سر کوی که می روی؟
بوی که رهبرت شد و سوی که می روی؟ ۱
چندان گل و شکوفه که هستند خاک پات
در جستجوی روی نکوی که می روی؟ ۲
با این نسیم خوش که تو داری به بوستان
جایی دگر بگو که به بوی که می روی؟ ۳
زینگونه کز تو طره سنبل معطر است
تو بهر بوی کردن بوی که می روی ۴
خوش می شود دلت که گذر می کنی به باغ
دانی به گرد گلبن روی که می روی؟ ۵
آنجا روی مگر که جهانی اسیر دل
در کوی تو روان، تو به کوی که می روی؟ ۶
خسرو ز تشنگی بیابان هجر سوخت
ای آب زندگی، تو به جوی که می روی ۷
بوی که رهبرت شد و سوی که می روی؟ ۱
چندان گل و شکوفه که هستند خاک پات
در جستجوی روی نکوی که می روی؟ ۲
با این نسیم خوش که تو داری به بوستان
جایی دگر بگو که به بوی که می روی؟ ۳
زینگونه کز تو طره سنبل معطر است
تو بهر بوی کردن بوی که می روی ۴
خوش می شود دلت که گذر می کنی به باغ
دانی به گرد گلبن روی که می روی؟ ۵
آنجا روی مگر که جهانی اسیر دل
در کوی تو روان، تو به کوی که می روی؟ ۶
خسرو ز تشنگی بیابان هجر سوخت
ای آب زندگی، تو به جوی که می روی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶۹ - ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۷۱ - نامردم است، هر که درو نیست مردمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
