هوش مصنوعی:
این شعر از خسرو دهلوی، شاعر فارسیزبان، است که در آن شاعر با خطاب به باد، از حرکت و جهت آن سوال میکند. باد به عنوان نمادی از جریان زندگی و عشق، با بوی گلها و شکوفهها همراه است و شاعر از آن میپرسد که به دنبال چه کسی یا چه چیزی میرود. شعر پر از تصاویر شاعرانه و استعارههای زیبا است که نشاندهندهی عشق، طبیعت و جستجوی معنا در زندگی است.
رده سنی:
14+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانهی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۸۷۰ - ای باد باز بر سر کوی که می روی؟
ای باد باز بر سر کوی که می روی؟
بوی که رهبرت شد و سوی که می روی؟ ۱
چندان گل و شکوفه که هستند خاک پات
در جستجوی روی نکوی که می روی؟ ۲
با این نسیم خوش که تو داری به بوستان
جایی دگر بگو که به بوی که می روی؟ ۳
زینگونه کز تو طره سنبل معطر است
تو بهر بوی کردن بوی که می روی ۴
خوش می شود دلت که گذر می کنی به باغ
دانی به گرد گلبن روی که می روی؟ ۵
آنجا روی مگر که جهانی اسیر دل
در کوی تو روان، تو به کوی که می روی؟ ۶
خسرو ز تشنگی بیابان هجر سوخت
ای آب زندگی، تو به جوی که می روی ۷
بوی که رهبرت شد و سوی که می روی؟ ۱
چندان گل و شکوفه که هستند خاک پات
در جستجوی روی نکوی که می روی؟ ۲
با این نسیم خوش که تو داری به بوستان
جایی دگر بگو که به بوی که می روی؟ ۳
زینگونه کز تو طره سنبل معطر است
تو بهر بوی کردن بوی که می روی ۴
خوش می شود دلت که گذر می کنی به باغ
دانی به گرد گلبن روی که می روی؟ ۵
آنجا روی مگر که جهانی اسیر دل
در کوی تو روان، تو به کوی که می روی؟ ۶
خسرو ز تشنگی بیابان هجر سوخت
ای آب زندگی، تو به جوی که می روی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶۹ - ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۷۱ - نامردم است، هر که درو نیست مردمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
