هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا، به موضوعاتی مانند عشق الهی، تسلیم در برابر معشوق، انتقاد از بتپرستی و ظلم به ضعیفان میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند «بت» و «تیر»، مفاهیم عمیق معنوی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین برخی از اشارات انتقادی نیاز به درک بیشتری از زمینههای اجتماعی و فرهنگی دارد.
شماره ۱۸۷۸ - بت من، بت پرست را چه زنی؟
بت من، بت پرست را چه زنی؟
مستم از عشق، مست را چه زنی؟ ۱
روی خود پوش، چشم را چه کنی
بت شکن، بت پرست را چه زنی؟ ۲
آخر از شست دور کن یک تیر
به یکی تیر شست را چه زنی؟ ۳
عالمی در رهت نشسته بماند
راه اهل نشست را چه زنی؟ ۴
من که بر آستانت پست شدم
لگد قهر، پست را چه زنی؟ ۵
چون زبردست را نیاری زد
خود بگو زیر دست را چه زنی؟ ۶
تیغ بهر شکست کافر زن
خسرو پر شکست را چه زنی؟ ۷
مستم از عشق، مست را چه زنی؟ ۱
روی خود پوش، چشم را چه کنی
بت شکن، بت پرست را چه زنی؟ ۲
آخر از شست دور کن یک تیر
به یکی تیر شست را چه زنی؟ ۳
عالمی در رهت نشسته بماند
راه اهل نشست را چه زنی؟ ۴
من که بر آستانت پست شدم
لگد قهر، پست را چه زنی؟ ۵
چون زبردست را نیاری زد
خود بگو زیر دست را چه زنی؟ ۶
تیغ بهر شکست کافر زن
خسرو پر شکست را چه زنی؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۷۷ - ای یار پر نمک، جگرم ریش می کنی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۷۹ - هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.