هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر زیبایی معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند ماه، سرو، و آیینه توصیف میکند. او از تنهایی و حسرت خود میگوید و از معشوق میخواهد که رویش را نشان دهد تا آرامش یابد. همچنین، شاعر از زلف معشوق و بوسههایش سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه ممکن است برای مخاطبان با سن پایین دشوار باشد.
شماره ۱۸۸۱ - تا تو روی چو ماه بنمایی
تا تو روی چو ماه بنمایی
نتوان دید روی بینایی ۱
نیم بالای تو نباشد سرو
که تو سرو تمام بالایی ۲
به تماشا قدم چه رنجه کنی؟
تو که سر تا قدم تماشایی ۳
گویی از حسرت نبات لبت
شیشه گر گشت چرخ مینایی ۴
روی بنمای تا درو داریم
کز رخ آیینه مصفایی ۵
پیشتر زانکه برد دانی رنگ
نتوانی که روی بنمایی ۶
پیش زلفت فتاده ام شبها
دیو می گیردم ز تنهایی ۷
بسته زلف را بگو، یاری
کای فلان، در کدام سودایی؟ ۸
بی تو چون زلف تو پس آمده ام
چه شود، گر به رفق پیش آیی؟ ۹
بوسه ای چند بنده خسرو را
بر لب خود برات فرمایی ۱۰
نتوان دید روی بینایی ۱
نیم بالای تو نباشد سرو
که تو سرو تمام بالایی ۲
به تماشا قدم چه رنجه کنی؟
تو که سر تا قدم تماشایی ۳
گویی از حسرت نبات لبت
شیشه گر گشت چرخ مینایی ۴
روی بنمای تا درو داریم
کز رخ آیینه مصفایی ۵
پیشتر زانکه برد دانی رنگ
نتوانی که روی بنمایی ۶
پیش زلفت فتاده ام شبها
دیو می گیردم ز تنهایی ۷
بسته زلف را بگو، یاری
کای فلان، در کدام سودایی؟ ۸
بی تو چون زلف تو پس آمده ام
چه شود، گر به رفق پیش آیی؟ ۹
بوسه ای چند بنده خسرو را
بر لب خود برات فرمایی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۸۰ - گر منت می کنم عنان گیری
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸۲ - چو کار جهان نیست جز بیوفایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.