هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عاشقانه و اخلاقی است که در آن شاعر از معشوق خود میخواهد که مهربان باشد، از جفا بپرهیزد و با عاشقان با ملایمت رفتار کند. همچنین، شاعر بیان میکند که با همنشینی معشوق، از غمهای جهان آزاد میشود و از زیباییها و شیرینیهای وجود معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۱۵ - به خوبی همچو مه تابنده باشی
به خوبی همچو مه تابنده باشی
به ملک دلبری پاینده باشی ۱
من درویش را کشتی به غمزه
کرم کردی، الهی زنده باشی ۲
جفا کم کن که فردا روز محشر
ز روی عاشقان شرمنده باشی ۳
ز غمهای جهان آزاد باشم
اگر تو همنشین بنده باشی ۴
جهان سوزی، اگر در غمزه آیی
شکرریزی، اگر در خنده باشی ۵
به رندی و به شوخی و به صد ناز
هزاران خان و مان برکنده باشی ۶
به ملک دلبری پاینده باشی ۱
من درویش را کشتی به غمزه
کرم کردی، الهی زنده باشی ۲
جفا کم کن که فردا روز محشر
ز روی عاشقان شرمنده باشی ۳
ز غمهای جهان آزاد باشم
اگر تو همنشین بنده باشی ۴
جهان سوزی، اگر در غمزه آیی
شکرریزی، اگر در خنده باشی ۵
به رندی و به شوخی و به صد ناز
هزاران خان و مان برکنده باشی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱۴ - به یک کرشمه کزان چشم دلربا کردی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱۶ - ای که امروز به زیبایی او می نازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.