هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، به زیبایی‌های معشوق و رنج‌های عاشق اشاره دارد. شاعر از زلف، خط، چشم‌ها و رفتار معشوق سخن می‌گوید و درد عشق و ستم‌های او را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۱۹۳۱ - ای زلف تو هر گره گشادی

ای زلف تو هر گره گشادی
وی خط تو خطه و سوادی ۱

ای چشم مرا چراغ خانه
در سر مکن از کرشمه بادی ۲

در راه نیاز می نهی پای
خوش راهی و بوالعجب نهادی ۳

شب چشم تو خلق را همی کشت
چونست ز ما نکرد یادی؟ ۴

یک فوج ز غمزه نامزد کن
تا با صف غم کنم جهادی ۵

سر می دادم به هر نگاری
گر تیغ غمت زیان ندادی ۶

سرگشته نبودی، ار دل من
در دست خط تو چون فتادی ۷

پرکار اگر به دست خویش است
از دایره پا برون نهادی ۸

تو تیر ستم گشاده و من
دل بسته بر اینچنین گشادی ۹

گر از ستم تو بد گریزان
ایام چو خسروی نزادی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۳۰ - مرا دل با یکی مانده ست جایی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳۲ - ای فتنه ز چشم تو نشانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.