هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیباییهای معشوق و احساسات خود نسبت به او میپردازد. از زلف مشکین، میان باریک، و خندهی معشوق سخن میگوید و بیان میکند که چگونه وجود معشوق بر او تأثیر میگذارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییهای ادبی و استعارههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۶۱ - ای ز زلف تو مشک تر بویی
ای ز زلف تو مشک تر بویی
وز میان تو تا عدم مویی ۱
گل ز تو نرم شد چنان که به باغ
نرمیی می کند به هر تویی ۲
ماه نو گردد از تو زیر و زبر
گر اشارت کنی به ابرویی ۳
پیش چوگان زلفت از سر حال
سر زده می رویم چون گویی ۴
چند جا خویش را کنم قربان
کت نبیند کسی ز هر سویی ۵
یار من رو متاب یا بنمای
جای دیگر چو روی خود رویی ۶
پهلوی من نشین که بی تو شبی
بر زمینم نسود پهلویی ۷
خنده ای کن که بی خیال لبت
درد خسرو ندید دارویی ۸
وز میان تو تا عدم مویی ۱
گل ز تو نرم شد چنان که به باغ
نرمیی می کند به هر تویی ۲
ماه نو گردد از تو زیر و زبر
گر اشارت کنی به ابرویی ۳
پیش چوگان زلفت از سر حال
سر زده می رویم چون گویی ۴
چند جا خویش را کنم قربان
کت نبیند کسی ز هر سویی ۵
یار من رو متاب یا بنمای
جای دیگر چو روی خود رویی ۶
پهلوی من نشین که بی تو شبی
بر زمینم نسود پهلویی ۷
خنده ای کن که بی خیال لبت
درد خسرو ندید دارویی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶۰ - دوش می گفت پیر ترسایی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶۲ - دلی دارم، اما جز افگار نی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.