شماره ۱۹۸۵ - گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

گر حقیقت نشدت واقعه جانی من
زلف را پرس که از کیست پریشانی من ۱

پیش نه آینه آشوب جهانی بنگر
تا بدانی صنما موجب حیرانی من ۲

غمزه هایت به فسون در دل من در رفته
تا به تاراج ببردند مسلمانی من ۳

دوش در چاه زنخدان تو افتاد دلم
خبری داری از آن یوسف زندانی من ۴

شد زمستانی ز دم سرد من آفاقی بخش
میوه ای از چمن وصل زمستانی من ۵

گر میسر شودم چون تو پری رخساری
بشود روی زمین ملک سلیمانی من ۶

برنگیرم ز خط حکم تو پیشانی خویش
که خداوند به بسته ست به پیشانی من ۷