هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به دنبال زیباییها و هنرهای از دست رفته است و از نبودن آواز، نغمه، و رنگهای زندگی شکایت میکند. همچنین، به ستایش زیبایی و جذابیتهای طبیعی و عاطفی میپردازد و از نیرنگهای زمانه گله میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از واژهها و استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۹۸۷ - مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو
مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو
صوت تو، نغمه تو، بربط تو، چنگ تو کو ۱
پیش آن لعل چه نازی به صفا ای یاقوت
آب تو، تاب تو، رخشانی تو، رنگ تو کو ۲
ای فلک گر به پری چهره من داری بخت
مکر تو، سحر تو، افسون تو، نیرنگ تو کو ۳
چند گویی که منم خسرو اقلیم سخن
ملک تو، کشور تو، تاج تو، اورنگ تو کو ۴
صوت تو، نغمه تو، بربط تو، چنگ تو کو ۱
پیش آن لعل چه نازی به صفا ای یاقوت
آب تو، تاب تو، رخشانی تو، رنگ تو کو ۲
ای فلک گر به پری چهره من داری بخت
مکر تو، سحر تو، افسون تو، نیرنگ تو کو ۳
چند گویی که منم خسرو اقلیم سخن
ملک تو، کشور تو، تاج تو، اورنگ تو کو ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸۶ - ترک من ای من غلام روی تو
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸۸ - سوی تو دیدم ریختی خون دلم را بی گنه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.