قطعه ۲۸ - زهی شهنشه عالی و ظل یزدانی

زهی شهنشه عالی و ظل یزدانی
قرین دولت و شوکت، خلیل رحمانی

کف سخای ترا بحر گفتم و دل گفت
قیاس بحر ز کف می کنی ز نادانی

چنین کریم و خردمند و دادگر که توئی
چه جای حاتم طائی و شاه ساسانی

تویی ز غایت عدلت همیشه گرگ و پلنگ
روند خانه به خانه ز بهر چوپانی

شجاع و عالم و عادل، کریم بن کریم
به هوش و درک چو آصف ولی سلیمانی

چنین به فرق تو افسر شده است ابر، سزد
اگر ز معجز پیغمبریش بر خوانی

وگر به فن سواری بود رسول، توئی
بزرگ شاه سواران به وحی ربانی

وگرنه بهر چه گردد خجل ز معجزه ات؟
سر فوارس و توران و روم و ایرانی

چو خسروانه نهی پا به توسن گلگون
ندیده چرخ به شیرین سواریت ثانی

غرض ز خالد ازین مدح بود هنر
وگرنه مدح چه حاجت؟ تو مهر تابانی