شمارهٔ ۲۳ - و او راست

ای رفته من از رفتن تو باغم ودردم
مردم زتو وزین قبل از شادی فردم ۱

تا وصل ترا هجر تو ای ماه فرو خورد
دردی نشناسم که به صد باره نخوردم ۲

از چهره تو بتکده بوده ست مرا چشم
امروز درین بتکده از آب به دردم ۳

گویند کز آتش تبش و گرمی باشد
پس چون که من از آتش غم بادم سردم ۴

یا دوست بگشتی تو از آن حال که بودی
من روزی ازین درد به صدبار بگردم ۵

گه بامژه ترم گه بالب خشکم
گه با دل پرخونم گه با رخ زردم ۶