هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غنایی، بیانگر درد هجران و اشتیاق معشوق است. شاعر از غم فراق می‌نالد و از معشوق می‌خواهد که رنج هجران را از دلش بردارد. در ابیات مختلف، شاعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و عشق خود را به تصویر می‌کشد. همچنین، در برخی ابیات، شاعر از نادیده گرفته شدن عشقش توسط معشوق شکایت می‌کند و از او می‌خواهد که به عشقش توجه کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است حاوی مفاهیم پیچیده‌تر عشق و هجران باشد که برای مخاطبان با سن بالاتر مناسب‌تر است.

شماره ۱۵ - ای سیم بر زکات تن وجان خویش را

ای سیم بر زکات تن وجان خویش را
بردار از دلم غم هجران خویش را ۱

تا درنیوفتددل مردم بمشک خط
رو سر بگیر چاه زنخدان خویش را ۲

قومی بزور بازوی مرگ استدند باز
از دست محنت تو گریبان خویش را ۳

گفتم بعقل دوش که ترک ادب بود
کز وصل او بجویم درمان خویش را ۴

او طیره گشت و گفت ترا با ادب چه کار
تو عاشقی فرو مگذار آن خویش را ۵

عیبم مکن اگر زتو بوسی طلب کنم
جمعیت درون پریشان خویش را ۶

صد بوسه آرزو کنی از خویشتن اگر
بینی در آینه لب و دندان خویش را ۷

عاشق شوی تو بر خود اگر هیچ بنگری
در خنده پسته شکر افشان خویش را ۸

گر ماه در کنار تو آید روا مدار
قیمت چرا بری تن چون جان خویش را ۹

در موسم بهار که یاد آورند باز
هر بلبلی هوای گلستان خویش را ۱۰

در موسم بهار که یاد آوردند باز
هر بلبلی هوای گلستان خویش را ۱۱

در بوستان نشیندو در حسرت تو سیف
بر گل فشاند اشک چو باران خویش را ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴ - ای به چشم دل ندیده روی یار خویش را
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - ای رفته رونق از گل روی تو باغ را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.