شماره ۸۶ - یار من خسرو خوبان ولبش شیرینست

یار من خسرو خوبان ولبش شیرینست
خبرش نیست که فرهاد وی این مسکینست ۱

نکنم رو ترش ار تیز شود کز لب او
سخن تلخ چو جان در دل من شیرینست ۲

دید خورشید رخش وز سر انصاف بماه
گفت من سایه او بودم وخورشید اینست ۳

با رخ او که در او صورت خود نتوان دید
هرکه در آینه یی می نگرد خود بینست ۴

پای در بستر راحت نکنم وز غم او
شب نخسبم که مرا درد سر از بالینست ۵

خار مهرش چو برآورد سر از پای کسی
رویش از خون جگر چون رخ گل رنگینست ۶

دلستان تر نبود از شکن طره او
آن خم وتاب که در گیسوی حورالعینست ۷

در ره عشق که از هر دوجهانست برون
دنیی ای دوست زمن رفت وسخن دردینست ۸

گر کسی ماه ندیدست که خندید آنست
ورکسی سرو ندیدست که رفتست اینست ۹

سیف فرغانی تا ازتو سخن می گوید
مرغ روح از سخنش طوطی شکر چینست ۱۰