شماره ۱۰۳ - جانا بیا که مرا جان دریغ نیست

جانا بیا که مرا جان دریغ نیست
عید منی مرا زتو قربان دریغ نیست ۱

هرگز بصدر دل نرسد دوستی جان
آنرا که از محبت تو جان دریغ نیست ۲

هر چیز کآن من بود ای جان اگر منم
بستان زمن که از تو مرا آن دریغ نیست ۳

عشاق سیم و زر بگدایان کو دهند
زین هر دو جان بهست و زجانان دریغ نیست ۴

سلطان عشقت آمد و در دل نهاد تخت
کرسی مملکت زسلیمان دریغ نیست ۵

در سفره گرچه نان نبود من گدای را
در خانه هرچه هست زمهمان دریغ نیست ۶

دل جان خود دریغ نمی دارد از غمت
ما را سریر ملک زسلطان دریغ نیست ۷

دل با غم تو گفت که گرچه شکسته ام
چون من سفال از چو تو ریحان دریغ نیست ۸

ممنوع از سکندر دنیا طلب بود
از خضر آب چشمه حیوان دریغ نیست ۹

درراه عشق تو که مرا دوست دشمنست
عرض من از ملامت خصمان دریغ نیست ۱۰

بهر چو تو عزیز که یوسف غلام تست
این گوسپند بنده ز گرگان دریغ نیست ۱۱

من مرغ دانه ام ز پی دام مرغ تو
مرغم ز دانه دانه ز مرغان دریغ نیست ۱۲

من نان خود دریغ نمی دارم از سگت
ای دوست گر ترا سگ ازین نان دریغ نیست ۱۳

گر پسته تر است ز طوطی شکر دریغ
این طوطی ازچو تو شکرستان دریغ نیست ۱۴

گوهر بیار سیف و زجانان نظر بخواه
کان آفتاب را نظر از کان دریغ نیست ۱۵