شماره ۱۲۱ - ای نور دیده دیده ز (روی) تو نور یافت

ای نور دیده دیده ز (روی) تو نور یافت
جان حزینم از غم عشقت سرور یافت ۱

خورشید سوی مشرق از آن راه گم نکرد
کز روی همچو ماه تو هر روز نور یافت ۲

از نفحه هوای تو جان را میسر است
آن زندگی که قالبش از نفخ صور یافت ۳

بی رهبر عنایت تو بنده جای خود،
گرچه بسی دوید، ز کوی تو دور یافت ۴

ایوب وار دل ز پی نعمت وصال
بر محنت فراق تو خود را صبور یافت ۵

جز وصف حسن صورت زیبای تو نکرد
معنی چو بر مظنه خاطر ظهور یافت ۶

رویت بسوی کعبه وصلت دلیل شد
آنرا که از شعایر عشقت شعور یافت ۷

موسی مناقب تو در الواح خویش خواند
داود وصف حسن تو اندر زبور یافت ۸

گرچه بسیف میل نکردی ولی ورا
نی میل کم شد و نه ارادت فتور یافت ۹