شماره ۱۷۴ - عشق تو مرا ز من برآورد

عشق تو مرا ز من برآورد
بردم ز خود و ز تن درآورد ۱

حسنت بکرشمهای شیرین
صد شور ز جان من برآورد ۲

عشق آمده بود بر در دل
عقل از پی دفع لشکر آورد ۳

حسن تو رسید با صد اعزاز
دستش بگرفت و اندر آورد ۴

عشقت که بپای خویش ما را
غوغای غم تو بر سر آورد ۵

کس را ز پدر نماند میراث
این واقعه ییست مادر آورد ۶

در بحر تو غم غرقه گشتم
بنگر صدفم چه گوهر آورد ۷

سودای تو شاعریم آموخت
تخمی که تو کشتی این برآورد ۸

آن کو درمی ندارد از سیم
با سکه تو چنین زر آورد ۹

وز طبع چو شاخ بی ثمر سیف
از بهر تو میوه تر آورد ۱۰

بیهوش شدم چو از در تو
«باد آمد و بوی عنبر آورد» ۱۱