هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، فقر معنوی، قدرت الهی و عدم توجه به مادیات می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی والا یاد می‌کند که انسان را از تعلقات دنیوی دور می‌سازد و به سمت حقیقت سوق می‌دهد. همچنین، تأکید بر این است که انسان نباید به دنبال ثروت و مادیات باشد، بلکه باید به عشق و معنویت توجه کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌های به‌کاررفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۱۷۳ - هرکه یک بار در آن طلعت میمون نگرد

هرکه یک بار در آن طلعت میمون نگرد
گر نظر باشدش اندر دگری چون نگرد ۱

هرکه را یار شود او چو اسد را خورشید
کم ز گاوست اگر در مه گردون نگرد ۲

با چنین ملک سگ کوی گدای اورا
عار باشد که سوی نعمت قارون نگرد ۳

نیست شایسته که در یوزه کند بر دراو
آن گدا طبع که در ملک فریدون نگرد ۴

در کم خویش میفزای که آن از همه بیش
در فزونی کم و اندر کمی افزون نگرد ۵

من چو مجنون سوی لیلی بنیازش نگرم
او بصد ناز چو لیلی سوی مجنون نگرد ۶

خلق در وی نگرانند که چونست ولیک
بنده در آینه قدرت بیچون نگرد ۷

تا تو ظاهر نشدی از در باطن ذل را
عشق دستور نمی داد که بیرون نگرد ۸

سیف فرغانی چون در ره عشق از دل پاک
ترک جان کردی جانان بتو اکنون نگرد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - آنکس که بهر نام تو از جان زیان نکرد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - عشق تو مرا ز من برآورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.