شماره ۲۳۶ - گر جمله شهر صورت و روی نکو بود

گر جمله شهر صورت و روی نکو بود
کو صورتی که این همه معنی درو بود ۱

خرم دل بهشتی و خوش عالمی بهشت
گر در بهشت حور باین رنگ و بو بود ۲

در سجده گاه بندگی تو چو آسمان
پیش تو بر زمین نهد آن را که رو بود ۳

آن کو بر آستانه کویت مقیم نیست
چون کلب دربدر چو گدا کو بکو بود ۴

خو کرده با وصال ترا ای فرشته خو
از خود بهجر دور کنی این چه خو بود ۵

آن زلف بسته گر بگشایی و هر دمی
بر دوش افگنی سرش از پا فرو بود ۶

بوی شراب عشق تو آید ز جان من
گر جسم خاک باشد و خاکش سبو بود ۷

گفتم بسی و میل نکردی بسوی سیف
گل را چه میل بلبل بسیار گو بود ۸

با عاشقان خویش جفاها کند بسی
«ناچار هرکه صاحب روی نکو بود» ۹