شماره ۲۷۵ - سوی صحرا شو دمی ای دوست با ما در بهار

سوی صحرا شو دمی ای دوست با ما در بهار
چون رخ گل خوب باشد روی صحرا در بهار ۱

ما چو بی برگیم چون بلبل ز گلبن در خزان
با نوای نیکویی دوری تو از ما در بهار ۲

آشکارا می کنم بویی ازو رنگی ز تو
هست پنهان در برتو هست پیدا در بهار ۳

از گل سیمین که باد از دست شاخ افشانده است
بر سر گنج است گویی سرو را پا در بهار ۴

نرگس یعقوب دیده از گل و بلبل بدید
حسن یوسف باهم و مهر زلیخا در بهار ۵

در دل بلبل خزان از خار ناخن زد بسی
پیش گل برمی کشد چون چنگ آوا در بهار ۶

تا ز لاف نیکویی گل را زبان بسته شود
تو ز باغ حسن خود یک غنچه بگشا در بهار ۷

تو نهان در خانه ای وآنگه ز من بستی رخت
روی هر گل می کند حسن آشکارا در بهار ۸

رو مپوش از من درین موسم که از گل عندلیب
در همه وقتی شکیبا باشد الا در بهار ۹

سیف فرغانی درین وقتت بسی ابرام کرد
باغ را از بلبل افزونست غوغا در بهار ۱۰