شماره ۳۵۱ - باغ را گرچه برخ کرد بهشت آیین گل

باغ را گرچه برخ کرد بهشت آیین گل
همچو روی تو نباشد برخ رنگین گل ۱

باغ در جلوه و بلبل (شده) صاحب تمکین
حال دیگر شده چون آمده در تلوین گل ۲

چند گویم سخن باغ که همچون خارست
بوستان در ره عشاق تو با چندین گل ۳

رخ تو آتش کانون جمالست و از آن
شهر پر می شود از روی تو در تشرین گل ۴

جای آنست که از گلشن حسنت رضوان
از پی زیب نهد بر رخ حورالعین گل ۵

شکل موزون تو نظمی است رخت شه بیتش
ناظم صنع بسی کرده درو تضمین گل ۶

گر تو دستور دهی ماه بروبد هر شب
از سر کوی تو با مکنسه پروین گل ۷

خویشتن را همه تن جسم خوهد چون نرگس
تا نظر در رخ خوب تو کند مسکین گل ۸

چیست فردوس چو در وی ننمایی تو جمال
چه بود باغ که او را نکند تزیین گل ۹

من بدیدار تو از وجد بیارامم اگر
شورش بلبل دیوانه کند تسکین گل ۱۰

تو چنین سرو سمن بار مرو در بستان
کز خجالت نکند یاسمن و نسرین گل ۱۱

ای عروس چمن از پرده خجلت پس ازین
روی منمای که در جلوه درآمد این گل ۱۲

اندرین باغ شکر با گل و گل با شکرست
چون درآیی شکری می خور و بر می چین گل ۱۳

در بهاران ز من این دسته گل خاص تر است
گر چه نزد همه عام است بفروردین گل ۱۴

سیف فرغانی جان داد و ترا نیست غمی
آری از مردن بلبل نشود غمگین گل ۱۵