هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، عشق و احساسات شاعر را به معشوق بیان می‌کند. شاعر از لب‌های شیرین، خنده‌های دلنشین، و چهره‌ی زیبای معشوق سخن می‌گوید و احساسات خود را با عناصری مانند شکر، گوهر، خون جگر، و طلا توصیف می‌کند. همچنین، شعر به تأثیر عمیق معشوق بر وجود شاعر و جهان اطراف اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر به‌کاررفته (مانند 'خون جگر') ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۴۸۸ - ای در لب لعل تو شکر تعبیه کرده

ای در لب لعل تو شکر تعبیه کرده
خوشتر ز شکر چیز دگر تعبیه کرده ۱

گه خنده شیرین تو گاهی سخن تو
در پسته تنگ تو شکر تعبیه کرده ۲

با جوهر عشق تو دل سوخته من
خاکیست در اجزاش گهر تعبیه کرده ۳

بر چهره زردم ز غمت اشک روانم
آبیست درو خون جگر تعبیه کرده ۴

با شعر چو سیماب روان گوهر نفسم
مسیست درو مهر تو زر تعبیه کرده ۵

نادیده رخ خوب تو در وصف تو ما را
در ضمن معانیست صور تعبیه کرده ۶

ای عین خود از چشم نهان کرده و خود را
در باطن اعیان باثر تعبیه کرده ۷

رویت که نخستین اثرش صبح وجودست
یک لمعه خود در مه و خور تعبیه کرده ۸

آن سرمه که عشاق بدان روی تو بینند
سودای تو در عین بصر تعبیه کرده ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۸۷ - ای در سخن دهانت تنگ شکر گشاده
گوهر بعدی:شماره ۴۸۹ - ایا رخت زگریبان قمر برآورده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.