هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد فراق و شکایت از بیوفایی معشوق است. شاعر از رنجی که معشوق با بیتوجهی و دوری به او تحمیل میکند، مینالد و از زیباییهای معشوق و تأثیرات آن بر خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه موجود در شعر، برای درک و احساس نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۵۳۱ - روی پنهان کن که آرام دل ازمن می بری
روی پنهان کن که آرام دل ازمن می بری
هوشم از سر می ربایی جانم ازتن می بری ۱
این چه دلداری بود جانا که بامن ساعتی
می نیارامی وآرام دل ازمن می بری ۲
گفته ای نزد توآیم بر من این منت منه
گر بیایی زآب چشمم در بدامن می بری ۳
ور مرا بی التفاتی می کنی زآن باک نیست
کز دلم سودای خود (چون) زنگ ازآهن می بری ۴
بارقیب ازمن شکایت کرده ای ای بی وفا
ماجرای دوست تا کی پیش دشمن می بری ۵
درشب زلفت نهان کن آن رخ چون روز را
کآب روی مهر و مه زآن روی روشن می بری ۶
زآن رخ همچون گل و زلف چو سنبل درچمن
آتش لاله نشاندی وآب سوسن می بری ۷
درشب تیره بتابی بر دلم از راه چشم
همچو ماه از بام گردون ره بر وزن می بری ۸
دوش درمستی ازآن لب بوسه یی بربوده اند
درعوض ده می دهم گربر من آن ظن می بری ۹
سیف فرغانی چو سعدی نزد آن دلبر سخن
در بدریا می فرستی زر بمعدن می بری ۱۰
هوشم از سر می ربایی جانم ازتن می بری ۱
این چه دلداری بود جانا که بامن ساعتی
می نیارامی وآرام دل ازمن می بری ۲
گفته ای نزد توآیم بر من این منت منه
گر بیایی زآب چشمم در بدامن می بری ۳
ور مرا بی التفاتی می کنی زآن باک نیست
کز دلم سودای خود (چون) زنگ ازآهن می بری ۴
بارقیب ازمن شکایت کرده ای ای بی وفا
ماجرای دوست تا کی پیش دشمن می بری ۵
درشب زلفت نهان کن آن رخ چون روز را
کآب روی مهر و مه زآن روی روشن می بری ۶
زآن رخ همچون گل و زلف چو سنبل درچمن
آتش لاله نشاندی وآب سوسن می بری ۷
درشب تیره بتابی بر دلم از راه چشم
همچو ماه از بام گردون ره بر وزن می بری ۸
دوش درمستی ازآن لب بوسه یی بربوده اند
درعوض ده می دهم گربر من آن ظن می بری ۹
سیف فرغانی چو سعدی نزد آن دلبر سخن
در بدریا می فرستی زر بمعدن می بری ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳۰ - از آن شکر که تو در پسته دهان داری
گوهر بعدی:شماره ۵۳۲ - جانا بیک کرشمه دل و جان همی بری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.