شماره ۵۴۵ - ای غم عشق تو برده ز دل ما تنگی

ای غم عشق تو برده ز دل ما تنگی
آرزوی مه و خور با رخ تو همرنگی ۱

شرح دل کرد چنان عشق که نتواند اگر؟
پای بیرون نهد از دایره دل تنگی ۲

حبشی زلفی و از بندگی عارض تو
داغ دارست رخ ماه چو روی زنگی ۳

هر که در دور تو بی عشق برآمد نامش
گر بدین عار رضا داد زهی بی ننگی ۴

کاه برگی که بباد تو ز جا برخیزد
جای آنست که با کوه کند همسنگی ۵

بسوی خاک درت زآن نتوان رفت سبک
که زمین بر سر راهست کلوخی سنگی ۶

با تن خویش ببی کاری اگر کردی صلح
ای دل شیفته با دولت خود در جنگی ۷

قطع آن راه کند مرد بپای همت
سخن از ترک سرت گفتم از آن می لنگی ۸

سیف فرغانی پا بر سر خود نه در راه
زآنکه این راه دو گامست و تو صد فرسنگی ۹