شماره ۵۴۶ - مباد دل ز هوای تو یک زمان خالی

مباد دل ز هوای تو یک زمان خالی
که بی هوای تو دل تن بود ز جان خالی ۱

همای عشق ترا هست آشیانه دلم
مباد سایه این مرغ از آشیان خالی ۲

ز روی تو ز زمین تا بآسمان پرنور
ز مثل تو ز مکان تا بلامکان خالی ۳

خیال روی توام در دلست پیوسته
ز مهر و ماه کجا باشد آسمان خالی ۴

دلم ز معنی عشقت تهی نخواهد شد
اجل اگر چه کند صورتم ز جان خالی ۵

شراب عشق ترا عیب چیست تلخی هجر
نواله تو نباشد ز استخوان خالی ۶

رسید عشق و ز اغیار گشت صافی دل
پیمبر آمد و شد کعبه از بتان خالی ۷

چو مرغ سیر ز ذکر تو و حکایت غیر
همیشه حوصله پر دارم و دهان خالی ۸

صفیر مرغ دلم ذکر تست در همه حال
چو ماهی ارچه بود کامم از زبان خالی ۹

غم تو و دل من همچو جان و تن شده اند
که می بمیرد اگر باشد این از آن خالی ۱۰

مرا که دل ز هوای تو پر شدست چه غم
اگر بمیرم و از من شود جهان خالی ۱۱

چو لوح عشق تو محفوظ جان من گردد
مرا قلم نبود ز آن پس از بنان خالی ۱۲

بعاشقان تو دنیا خوشست و بی ایشان
چو دوزخست که هست از بهشتیان خالی ۱۳

بر آستان تو مانده است سیف فرغانی
در تو نیست چو بازار از سگان خالی ۱۴