شماره ۵۸۱ - گرخوش کند لب تو دهانم ببوسه یی

گرخوش کند لب تو دهانم ببوسه یی
خرم شود زلعل تو جانم ببوسه یی ۱

خواهم زجور تو گله کردن بپادشاه
گر عاقلی بگیر دهانم ببوسه یی ۲

درحسرت کنار تو جانم بلب رسید
زین ورطه لطف کن برهانم ببوسه یی ۳

ای جان مکن گرانی ویکبار بر لب آی
باشد که من ترا برسانم ببوسه یی ۴

گفتم که جان من بستان بوسه یی بده
گفتی هزار جان نستانم ببوسه یی ۵

گرآن لب و دهان که تو داری مرا بود
ملک دو کون را بستانم ببوسه یی ۶

دیدی که من زبان شکایت خوهم گشاد
کردی فسون و بست زبانم ببوسه یی ۷

زنده کنند مرده بآب دهان من
گربا تو کام خویش برانم ببوسه یی ۸

یکبار دیگرم بکنار و لبت رسان
ای برده حاصل دو جهانم ببوسه یی ۹

گویی لب من ازشکر و قند خوشترست
من لذت لب تو چه دانم ببوسه یی ۱۰

درکار عشق جان و دلی داشتم چوسیف
اینم بعشوه یی شد وآنم ببوسه یی ۱۱