شمارهٔ ۲۷ - در مدیح

دل از دولت همیشه شاد بادت
که ما شادیم تا بینیم شادت ۱

تو آنی کز خرد چیزی نماندست
درین گیتی که آن ایزد ندادت ۲

ستوده سیرت و پاکیزه طبعت
گزیده فعلت و نیکو نهادت ۳

چو چرخ عالی از رتبت محلت
چو آب صافی از پاکی نژادت ۴

زمین پیراسته است از تیغ تیزت
جهان آراسته است از دست رادت ۵

میان بندگی اقبال بستت
زبان محمدت دولت گشادت ۶

به خدمت بخت هم زانو نشستت
به حرمت فتح در پیش ایستادت ۷

همی تازه شود عالم به نامت
همی باده خورد دولت به یادت ۸

هنرمندی ز تو نادر نباشد
چو ملک شاه باشد اوستادت ۹

همایون باد بر تو عید و هر روز
که از گردون بر آید عید بادت ۱۰