شمارهٔ ۴۲ - اندرز

کس را بر اختیار خدای اختیار نیست
بر دهر و خلق جز او کامگار نیست ۱

قسمت چنان که باید کردست در ازل
و اندیشه را بر آنچه نهادست کار نیست ۲

بر یک درخت هست دو شاخ بزرگ و این
می بشکند ز بار و بر آن هیچ بار نیست ۳

چون کاین کثیف جرم زمین هست برقرار
چون کاین لطیف چرخ فلک را قرار نیست ۴

آنها که بر شمردم گویی به ذات خویش
موجود گشته اند کشان کردگار نیست ۵

دانی که بی مصور صورت نیامده ست
دانی که این سخن بر عقل استوار نیست ۶

شاید که از سپهر و جهان رنجکی کشد
آن کس کش از سپهر و جهان اعتبار نیست ۷

ای مبتدی تو تجربه از اوستاد گیر
زیرا که به ز تجربه آموزگار نیست ۸

شادی مکن به خواسته و آز کم نمای
کان هر چه هست جز ز جهان مستعار نیست ۹

بدهای روزگار چه می بشمری همی
چون نیک های او بر تو در شمار نیست ۱۰

از روزگار نیک و بد خویشتن مدان
کز ایزدست نیک و بد از روزگار نیست ۱۱