شمارهٔ ۱۴۵ - هم در تمحید سلطان محمود

بهست قامت و دیدار آن بت کشمیر
یکی ز سرو بلند و یکی ز بدر منیر ۱

بتی که هست رخ و زلف او به رنگ و به بوی
یکی شبیه عقیق و یکی بسان عبیر ۲

دل و برش به چه ماند به سختی و نرمی
یکی به سخت حدید یکی به نرم حریر ۳

ببرد عارض و زلفینش از دو چیز دو چیز
یکی سپیدی شیر و یکی سیاهی قیر ۴

دلم شد و تن ازو تا جدا شدم من ازو
یکی ز رنج غنی و یکی ز صبر فقیر ۵

دو چیز دانم اصل نشاط و راحت خویش
یکی وصال نگار و یکی ثنای امیر ۶

امیر غازی محمود کش دو چیز سزاست
یکی همایون تاج و یکی خجسته سریر ۷

شهی که بینی دو دست جود او باشد
یکی چو بحر طویل و یکی چو بئر قعیر ۸

شهی که هست دل و دست او به گاه سخا
یکی چو بحر محیط و یکی چو ابر مطیر ۹

ببرد طلعت و فهم وی از دو چیز سبق
یکی ز زهره از هر یکی ز تیر دبیر ۱۰

معین اوست فلک چون مشیر اوست جهان
یکی چه نیک معین و یکی چه نیک مشیر ۱۱

قضا مساعد او و قدر مسخر او
یکی چو گشته رهین و یکی چو گشته اسیر ۱۲

همی گشاید کشور همی ستاند ملک
یکی به عزم درست و یکی به رای بصیر ۱۳

همیشه دولت و اقبال سوی او بینی
یکی به فتح مبشر یکی به سعد بشیر ۱۴

خدایگانا همواره قدر و همت تست
یکی سنی و رفیع و یکی بلند و خطیر ۱۵

ز هیبت تو برانداختند ببر و هژبر
یکی ز بیشه نشست و یکی ز دشت مسیر ۱۶

ز بهر مجلست ای شاه ابر و باد آمد
یکی ز کوه بلند و یکی ز بحر قعیر ۱۷

نثار مجلست آورد ابر و باد روان
یکی ز دریا در و یکی ز کوه عبیر ۱۸

درخت و مرغ شدند از پی تو باغ به باغ
یکی گشاده نقاب و یکی کشنده صفیر ۱۹

نشاط کن ملکا باده مروق نوش
یکی به مجلس حزم و یکی به نعمت زیر ۲۰

همیشه باد دو دست تو تا جهان باشد
یکی به مشکین زلف و یکی به لعلی شیر ۲۱

همیشه باد شها نیکخواه و بدخواهت
یکی به بزم نشاط و یکی به رنج زحیر ۲۲

همیشه دولت و اقبال با تو باد به هم
یکیت باد ندیم و یکیت باد وزیر ۲۳

همیشه باد سر و دیده بداندیشت
یکی بریده به تیغ و یکی خلیده به تیر ۲۴