هوش مصنوعی: شعر سید محمد ناصر درباره تأثیر شادی و نشاط بر دل و جان انسان است. شاعر از گرمی طبیعت و تأثیر آن بر روح خود سخن می‌گوید و تشبیهاتی مانند تشنه‌ای که به آب سرد نیاز دارد، استفاده می‌کند. او همچنین به برتری هنر و دانش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ فاضلی به گرد آن نمی‌رسد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که این قصیده هرچند جمع‌بندی دارد، اما همه وصف‌ها و نعت‌ها را دربرنگرفته است.
رده سنی: 15+ محتوا دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شمارهٔ ۵۹ - مدح سید محمد ناصر

شعر سید محمد ناصر
دل من شاد کرد و خرم کرد ۱

شدم از گرمی طبیعی پوست
همچو تشنه که آب باید سرد ۲

بر دل من نشاط رامش یافت
زو تن من روان و جان پرورد ۳

هیچ فاضل به گرد آن نرسد
گشته هر فاضلی به یادش گرد ۴

در هنر فرد و یک جهانست او
یک جهان را چگونه خوانم فرد ۵

این قصیده اگر چه دارد جمع
همه وصف نبرد و نعت نبرد ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۸ - خیر باد شغل و سفر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۰ - شکوه از دوری مظفر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.