شمارهٔ ۱۱ - مدح ابوالقاسم دبیر

باز ابوالقاسم آن خیاره دبیر
کودکست و به رأی و دانش پیر ۱

کلک او بر رقم که پیوندد
هر دبیری که دید بپسندد ۲

تازی و پارسی نکو داند
هر چه راند همه نکو راند ۳

گر ز طیبت درو گشادگی است
چه شد آنجا بزرگ زادگی است ۴

هیچ عیب دگر جز آتش نیست
که تن سنگی گرانش نیست ۵

ار ضعیف ار قوی دهند شراب
طبع بی تاب او ندارد تاب ۶

چون کند پر کم و ندارد جای
طشت سازد ز آستین قبای ۷

منتظر ایستاده ده فراش
تا چگونه رود حدیث هراش ۸

هر چه خورده بود براندازد
معده پر شده بپردازد ۹

آنچنانش برندمست و خجل
که نشاطش فرو مرد در دل ۱۰

پس بشستن قبا دهد ناچار
نرسد چند گه به خدمت بار ۱۱

چون بدانند علت تأخیر
اینک آید خیانت و تقصیر ۱۲

زود بینی که از حوالت شاه
سوی هر دستگاه یابد راه ۱۳