هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و جدایی سخن میگوید و با تشبیه خود به دودی که از آتش برمیخیزد، احساس سوزش و ناراحتی خود را بیان میکند. او از معشوقهای با رخسار زیبا و زلف سرکش یاد میکند که با وجود جذابیتهایش، باعث ناخوشی او شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۱۹۸ - تا از من می جهی چو دود از آتش
تا از من می جهی چو دود از آتش
چون دود بر آتشم من ای دلبر کش ۱
با آن رخ دلفروز و زلف سرکش
خوش نیستی ای چو جهان ناخوش و خوش ۲
چون دود بر آتشم من ای دلبر کش ۱
با آن رخ دلفروز و زلف سرکش
خوش نیستی ای چو جهان ناخوش و خوش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - مسعود که بود سعد سلمان پدرش
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
