هوش مصنوعی:
معشوقهی شاعر همچون شمع، دلش را به آتش کشیده و بر چهرهی او رنگ زردی از غم نشانده است. او در خواب است و شاعر را در دوری و سوختن رها کرده، تا صبح به سوختن ادامه دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری مانند سوختن و آتش نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۹ - معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع
معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع
بر رویم زرد گل بسی کاشت چو شمع ۱
او خفت و مراز دور بگذاشت چو شمع
تا روز به یک سوختنم داشت چو شمع ۲
بر رویم زرد گل بسی کاشت چو شمع ۱
او خفت و مراز دور بگذاشت چو شمع
تا روز به یک سوختنم داشت چو شمع ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - تا از من می جهی چو دود از آتش
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - آتش به سرم همی فرو ریزد عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
