هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر، احساسات خود را دربارهٔ آرزوی بوی گل نوروز و حسرت معشوق بیان میکند و از شمع سه درس میآموزد: گریستن، گداختن و سوختن.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۲۷۲ - در آرزوی بوی گل نوروزم
در آرزوی بوی گل نوروزم
در حسرت آن نگار عالم سوزم ۱
از شمع سه گونه کارآموزم
می گریم و می گدازم و می سوزم ۲
در حسرت آن نگار عالم سوزم ۱
از شمع سه گونه کارآموزم
می گریم و می گدازم و می سوزم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۱ - شه پندارد که ما خردمندانیم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۳ - لرزان ز بلا چو برگ داند یارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
