هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر درد و سوز عشق نافرجام و دل‌سوختگی شاعر است. او از غمزه‌های کشنده معشوق، آتش عشق و سوختن دل‌های بی‌شمار می‌گوید و از معشوق می‌خواهد حال دلِ پاره‌پاره‌اش را بپرسد. شاعر با تصاویری مانند بنفشه سر به زیر و سرو معشوق، زیبایی و بی‌اعتنایی او را توصیف می‌کند و در پایان، با اشاره به کوزه و خاک، به فناپذیری دنیا و احتمال تأثیر آه آتشین خود بر آیینهٔ ضمیر پاکش می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده، استعاره‌های ادبی و تفکرات فلسفی درباره عشق و مرگ است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی اصطلاحات و مفاهیم (مانند «آه آتشین» یا «مغاک») ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

غزل ۱۰ - ای غمزه تیز کرده به قصد هلاک ما

ای غمزه تیز کرده به قصد هلاک ما
بر باد داده آتش عشق تو خاک ما ۱

صد دل فدای چاک گریبان و دامنت
آخر بپرس حال دل چاک چاک ما ۲

آتش گرفت سینه ز سوز درون من
اندیشه کن ز سوز دل دردناک ما ۳

همچون بنفشه سر بدر آرم به پای بوس
سرو تو گر کند گذری بر مغاک ما ۴

ساقی بیار کوزه و پر کن که روزگار
روزی بود که کوزه بسازد ز خاک ما ۵

ترسم که آه ابن حسام آتشین کند
آیینهٔ ضمیر مصفّای پاک ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹ - ای کعبه تحقیق سر کوی تو ما را
گوهر بعدی:غزل ۱۱ - روی تو چشم خیره کند آفتاب را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.