غزل ۱۵ - پوشد ز زشک یلمق تو اطلس آفتاب

پوشد ز زشک یلمق تو اطلس آفتاب
پیش رخ تو ذره بود واپس آفتاب ۱

جز زلف تو که سجد کند آفتاب را
در دور حسن تو نپرستد کس آفتاب ۲

گر آفتاب تیره شود با کمال نور
یک لمعه از لقای تو ما را بس آفتاب ۳

گفتم مگر به سر رسدم آفتاب وصل
در طالعه نبود بدین سدرس آفتاب ۴

گر مهر طلعت تو بر ابن حسام تافت
شاید که تافت بر سمن و بر خس آفتاب ۵