غزل ۴۳ - از کس دلم ندید طریق نگاهداشت

از کس دلم ندید طریق نگاهداشت
جز غم که جانب دل ما را نگاهداشت ۱

دل شد شکسته حال و پریشان از آن جهت
کاندر سواد طرّه خوبان پناه داشت ۲

زان روی با بنفشه مرا هست الفتی
کان شیفته چو زلف تو پشت دوتاه داشت ۳

زلفت سیاه کار تر از خانه منست
کاو هم چو من صحیفه بیضا سیاه داشت ۴

از مصطبه به دوش کشان دوش برده اند
آن را که میل صومعه و خانقاه داشت ۵

عاشق بر آستان تو شب تا دم سحر
با دید پر آب لب عذر خواه داشت ۶

هر کس بضاعتی به سر کوی دوست برد
ابن حسام ناله شبگیر آه داشت ۷